मुख्य सामग्रीवर वगळा

चष्मा... !

 उगवतीचे रंग 

चष्मा... ! 

मी लावतो चष्मा निरनिराळ्या रंगाचा 

मग मला हवे तसे दिसतात रंग भोवतालचे 


कधी कधी मला सोयीसाठी हिरवा रंग हवा असतो 

मग मी हिरव्या रंगाचा चष्मा परिधान करतो. 

आता हिरव्या रंगाशी माझी जवळीक असते 

मग हिरवी रोषणाई, हिरवे झेंडे, सारे कसे  हिरवे हिरवे 

रंगून जातो मग मी हिरव्या रंगात

ईद रमजान अन डोक्यावर गोल टोपी मोठया थाटात ।। १ ।। 


कधी कधी मी लावतो भगव्या रंगाचा चष्मा 

मग भवतालच होऊन जातो अवघा भगवा 

भगवे ध्वज, भगव्या मिरवणुका, भगवे कपडे 

दिसू लागतात भगवे तांडे 

भावी विजयाचे मनात मांडे ।। २ ।।


वाटलं तर लावतो निळ्या रंगाचा चष्मा कधी कधी 

मग होऊन जातो भवताल निळा 

कपाळाला निळाच टिळा 

मग आठवते प्रज्ञा, शील, करुणा 

' बुद्धम शरणं गच्छामि..' चा घोष मनात घुमू लागतो. ।। ३ ।। 


माझ्याजवळ फक्त चष्मेच नसतात 

असतात निरनिराळ्या प्रकारचे फिल्टर्स सुद्धा 

मला हवे तसे फिल्टर्स मी कानावर चढवतो 

मग त्यातून गाळून येतात आवाज 

तेच फक्त की जे मला ऐकायचे असतात. ।। ४ ।। 


मग मला ऐकू येतात फक्त मशिदीवरचे आवाज 

भोंग्यावरून चाललेली अजान 

तशी तर ती खूप वर्षांपासून ऐकू येत असते 

पण आता मला ती कानात खुपत असते 

खूप माणसं असतात माझं ऐकणारी 

लढा रे,  फुंकली मी तुतारी ।। ५ ।। 


मला दुसरे फिल्टर्स लावले की ऐकू येतात 

मंदिरांवरचे भोंगे आणि सुरु असणाऱ्या आरत्या 

हनुमान चालीसा, भजनं आणि कीर्तनं 

पण आता मी वेगळाच असतो 

हाही आवाज मला कानात खुपतो  ।। ६ ।।


मग मला आठवतात नियम आणि कायदे 

मतदारांशी केलेले वायदे 

नियम पाळण्याचे फायदेच फायदे ! 

आता असतो सोयीस्कर विचार 

सोयीस्कर आचार अन सोयीस्कर उच्चार ! ।। ७ ।। 


माझे हे चष्मे नाही दाखवत मला 

दारिद्र्याने पिचलेले आत्मे 

बेकारीने आलेली निराशा 

महागाईने त्रस्त जनता 

उपाशीपोटी झोपणारे अतृप्त लोक ।। ८ ।।


माझ्या या फिल्टर्समुळे 

नाही ऐकू येत मला दुःखितांचे निःश्वास 

मदतीसाठी याचना करणाऱ्यांच्या आर्त हाका 

मला नाही ऐकू येत कुपोषित बालकांचा टाहो आणि 

अत्याचारग्रस्त भगिनींच्या आर्त किंकाळ्या 

माझ्या दृष्टीने सारे काही अलबेल आहे ।। ९ ।। 


चष्मा काढून ठेवला तर 

मला मूळचा असा रंग नसतो 

कानावरचे फिल्टर्स नसले की सगळेच आवाज मला ऐकू येतात 

मग मी सगळ्यांचा असतो 

सगळे रंग माझेच असतात 

सगळे आवाजही मला बोलावतात. ।। १० ।। 


©खरं तर सगळे रंग एकच असतात 

निरनिराळ्या रंगांची तबकडी फिरवली की ती पांढरीच भासते 

पाण्याच्या थेंबातुन प्रकाश परावर्तित होताना 

सप्तरंगी मोहक इंद्रधनुष्य खुलते ।। ११ ।। 


अशीच असते विविधतेतील एकता 

आणि एकतेतील विविधता 

असावी लागते पाहण्याची दृष्टी 

चष्मे सारे काढून ठेवल्यावर 

दिसेल अवघी एकच सृष्टी. ।। १२ ।। 


© विश्वास देशपांडे, चाळीसगाव 

६/५/२०२२

प्रतिक्रियेसाठी ९४०३७४९९३२

( कविता आवडल्यास नावासह अग्रेषित करावी ) 










टिप्पण्या

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

आनंदघन : लता मंगेशकर - भाग एकोणचाळीस

उगवतीचे रंग भारतरत्नावली आनंदघन : लता मंगेशकर - भाग एकोणचाळीस रंगुनी रंगात साऱ्या... ' रंगुनी रंगात साऱ्या रंग माझा वेगळा ' अशी कवी आणि गझलकार सुरेश भटांची एक सुंदर गझल आहे. ती चपखलपणे लागू पडते. आजपर्यंत त्यांनी हजारो गीतं गायली. पण तरीही आपलं वेगळेपण, आपल्यातलं माणूसपण त्यांनी टिकवून ठेवलं आहे. लहानपणापासूनच वेगवेगळ्या प्रकारचे भलेबुरे अनुभव अनुभव घेऊनही त्यांच्या स्वभावात कडवटपणा आलेला नाही. त्यांच्या स्वभावातील खेळकरपणा, जीवनाचा आनंद घेण्याची वृत्ती, हास्यविनोदाला दाद देण्याची वृत्ती तशीच टिकवून ठेवली आहे. आजच्या या भागात त्यांच्या याच वेगळेपणाची माझ्या परीने दखल घेण्याचा हा प्रयत्न आहे. कारण दीदींचं जीवन, त्यांचं गाणं आणि त्यांचं व्यक्तिमत्व हे सारं सारं शब्दात बांधणं अवघड आहे. या गानसम्राज्ञीच्या आतमध्ये काव्याचा आस्वाद घेणारा आणि त्यासंबंधीच्या आपल्या भावना शब्दात तरलपणे व्यक्त करणारा एक साहित्यिक, समीक्षक किंवा एक जाणकार रसिक दडला आहे असे मला वाटते. गंमत म्हणजे ' रंग माझा वेगळा ' या सुरेश भटांच्या काव्यसंग्रहाला त्यांनी जी प्रस्तावना दिली आहे, ती त्यांच्य...

आनंदघन : लता मंगेशकर - भाग चाळीस

  उगवतीचे रंग भारतरत्नावली आनंदघन : लता मंगेशकर - भाग चाळीस तृप्त मी, कृतार्थ मी... आज लतादीदी ९२ वर्षांच्या आहेत. पंचाहत्तर वर्षे एवढी प्रदीर्घ त्यांची गायन कारकीर्द आहे. आजच्या घडीला त्यांनी आपल्या गत आयुष्याकडे जर मागे वळून पाहायचं ठरवलं तर नक्कीच ' तृप्त मी, कृतार्थ मी... ' अशी त्यांची भावना असणार आहे. आपल्या या प्रदीर्घ कारकिर्दीत त्यांनी रसिकांवर जो सुरांचा अमृतमय वर्षाव केला आहे, त्याबद्दल त्यांना मिळालेला सर्वात मोठा पुरस्कार पुरस्कार म्हणजे रसिकांचे प्रेम. तसा तर दीदींवर पुरस्कारांचा वर्षाव झाला आहे. दीदींना पुरस्कार मिळाले असे म्हणण्यापेक्षा दीदींना मिळालेल्या पुरस्कारामुळे पुरस्काराची प्रतिष्ठा वाढली असे म्हणायला हरकत नाही. या स्वरसम्राज्ञीला किती आणि कोणते पुरस्कार मिळाले ते सांगण्याबद्दल त्यांच्या चाहत्यांमध्ये अहमहमिका लागलेली असते आणि ते साहजिकच आहे. दीदींना त्याबद्दल विचारले तर त्या हसून हा प्रश्न उडवून लावतात आणि मला त्याबद्दल फारसे आठवत नाही असे सांगतात. दीदींची स्मरणशक्ती उत्तम असली तरी एक गोष्ट मात्र खरी की त्यांनी या सगळ्या पुरस्कारांची जाणीवपूर्वक नोंद...

रवींद्रनाथ टागोर : वारसा आणि कार्य - भाग 45

 उगवतीचे रंग रवींद्रनाथ टागोर : वारसा आणि कार्य -  भाग 45 श्रीनिकेतनची स्थापना  या लेखमालेच्या मागील भागांमध्ये आपण रवींद्रनाथांनी शांतिनिकेतन आणि विश्वभारतीची स्थापना कशी आणि का केली ते जाणून घेण्याचा प्रयत्न केला. भारतीय संस्कृती आणि परंपरांची जगाला ओळख व्हावी, भारतीय संस्कृती जाणून घेण्यासाठी उत्सुक असलेल्या लोकांचा ओढा भारताकडे लागावा आणि विद्यार्थ्यांना केवळ पुस्तकी ज्ञान न देता त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वाचा बौद्धिक भावनिक आणि सर्वांगीण विकास व्हावा या उद्देशाने रवींद्रनाथांनी विश्वभारतीची स्थापना केली. पण एवढ्याने रवींद्रनाथांचे समाधान झाले नाही. केवळ विद्यार्थ्यांचे हित न पाहता ज्या समाजात आपण राहतो त्या स्थानिक समाजाचाही विकास व्हावा, त्यांची भौतिक प्रगती व्हावी, त्यांना आधुनिक तंत्रज्ञानाची आणि वैज्ञानिक प्रगतीची योग्य ती माहिती मिळावी आणि शेती आणि उद्योगधंद्याच्या कामात योग्य ते मार्गदर्शन मिळावे असे त्यांना वाटत होते. या उद्देशानेच शांतिनिकेतन पासून जवळ असलेल्या सुरुल या ठिकाणी त्यांनी ग्रामीण क्षेत्रात कल्याणकारी कामे करणारा विद्यापीठाचाच एक विस्तारित विभाग सुरू ...